Göç seçmeni sağa mı kaydırır?

Göç yolları sadece demografiyi değil, sandıkların kimyasını da değiştiriyor. Peki ama nasıl? Bu soru genellikle siyasi anketlerin gürültüsü arasında kaybolur; ancak gerçeği, mültecilerin nereye yerleşeceğine kendilerinin değil, devletin karar verdiği o sessiz deney dönemlerinde buluruz.

Danimarka’nın 1986'dan 1998'e uzanan politikası buna kusursuz bir ayna tutar. Mülteciler yerel siyasetin nabzına pek bakılmadan çeşitli belediyelere yerleştirildiğinde, araştırmalar daha fazla mülteci alan belediyelerin çoğunda göçmen karşıtı partilere desteğin arttığını gösterdi. Fakat en büyük ve en kentsel belediyelerde etki tam tersi yönde oldu.1kaynak 1 Avusturya sokaklarında da benzer bir rüzgâr esti; göçmenlerin daha kalabalık olduğu yerlerde iş güvencesine ve mahallenin niteliğine dair kaygılar, özellikle gelenlerin eğitim seviyesi düşük olduğunda oyları aşırı sağcı Özgürlük Partisi'ne yönlendirdi.2kaynak 2

Ancak meselenin özü, göçmenle kurulan "temasın" derinliğinde saklı. 2015 mülteci hareketinde, mültecilerin yalnızca Avusturya'dan geçip gittiği, yani kısa süre görüldüğü yerlerde aşırı sağa destek artarken; sığınmacıların aylarca kaldığı, bakkalda karşılaşılan birer komşuya dönüştüğü yerlerde bu destek ufak bir düşüş yaşadı.3kaynak 3 Yunan adalarında 2015’te yaşanan trajedi de bunu doğruluyor: Mülteci botlarının ansızın vurduğu kıyılarda aşırı sağcı Altın Şafak, uzaktaki benzer adalara göre yaklaşık iki puan daha fazla oy kazandı.4kaynak 4 Yani göçün sağa kaydıran etkisi gerçek ama sınırlı; sandıkta bir çığ değil, birkaç puanlık bir kayma. Yabancılık ve anilik korkuyu beslerken, tanıdıklık ve aynı sokağı paylaşmak o siyasi keskinliği yumuşatabiliyor. Yalnız bu bulguların çoğu Avrupa'dan ve mültecilerden geliyor; başka ülkelere ve işçi göçüne taşınırken dikkatli olmak gerekiyor.